Dagboek
Dinsdag 14 december 2010
Zoals gepland vandaag met ons eigen vervoer op maat naar de Philippine National School for the Blind (PNSB). Een extra vrolijk weerzien met de kinderen, want vandaag zouden ze daar ook nog andere bezoekers ontvangen. En zoals gebruikelijk doen ze dat daar graag met een complete show met zang en dans. Voor de meiden eerst naar de (school)kapster, dan naar de beautisalon en vervolgens in Filippijnse danskleding voor de show.
Foto: Wow Jovy, Wow Kristine en Wow Lerry
Allemaal blij om ons weer te zien, want zo zeggen ze dat ook op de blindenschool. Het hoofd van de school is onlangs met pensioen gegaan en het wachten is op een nieuwe. We hebben er alle vertrouwen in om ook met de nieuwe directrice of directeur weer een goede relatie op te kunnen bouwen. U heeft van alle kinderen op deze school ook de hartelijke groeten en danken u voor uw niet aflatende steun.
Foto: Angel, Jessa en Jovy in gesprek met Adelina.
We hebben beloofd terug te komen als ze het wat minder druk hebben, maar dat zal waarschijnlijk pas na de Kerstvacantie zijn.
Achter de blindenschool ligt de dovenschool PSD dus zijn we ook daar meteen even op bezoek geweest.
Foto: in gesprek met Mevr. Capulong, directrice van PSD
Ook daar weer een hartelijke ontvangst en meteen aan de koffie met gebak. Blij dat deze dame weer terug is op haar post. We hebben meteen vele zaken besproken en ook hier beloofd om na de vacantie terug te komen voor nader overleg betreffende een paar ideen en projectvoorstellen. We hebben het ook gehad over het gebruik van het opvanghuis en ook daar zal een nadere afspraak over worden gemaakt, zo ook over het “Verbeek” schoonmaakteam. We kregen vele complimenten over de sporthal. Die wordt elke dag volop gebruikt voor allerhande activiteiten, en dus ook vandaag weer. Het geeft ons een trots gevoel dat onze vriend en sponsor, Louis van Oorschot, vanuit de hemel neer kan zien op zijn erfenis die met zoveel plezier hier dagelijks gebruikt wordt door 800 dove kinderen.
Foto: dove studenten oefenen een dans in court Oorschot.
Even snel ook een rondgang langs een paar klaslokalen om de kinderen alvast een fijne Kerst te wensen en om meteen even wat foto’s te maken van jullie en onze kinderen.
Foto: en met de duim, wijsvinger en pink omhoog zeggen zij I Love You!
Op de terugweg valt het me op dat er hier weer veel nieuwe gebouwen staan, en geen kleintjes, maar met 20 of 30 etages. Op een groot voormalig militair kamp is in vijf jaar tijd een complete nieuwe stad verrezen met vele wolkekrabbers en een heel groot winkelcentrum. In een jaar tijd leggen ze hier een complete nieuwe weg aan waar ze bij ons alleen al 40 jaar over moeten praten en die er de komende tien of misschien wel twintig jaar nog niet in gebruik is. Iedereen inspraak zonder uitspraak. Hier zeggen ze we hebben een weg nodig van A naar B en een jaar later kan je er al op rijden. De economische vooruitgang gaat hier met rasse schreden zeven keer sneller dan bij ons. Maar ja hier hebben ze ook niemand een veel te dure hypotheek aan kunnen smeren, want zonder een ander onderpand krijg je hier gewoon geen lening.
De vooruitgang is ook te merken onder onze kinderen en hun ouders. Steeds meer ouders vinden werk, al is het dan minimaal betaald, toch een goede ontwikkeling. Enkelen hebben al laten weten moeite te hebben met het accepteren van de steun uit Nederland voor hun kind. Filippino’s zijn verlegen maar ook trotse mensen. Graag willen ze voor altijd vrienden blijven met hun Nederlandse vrienden maar weten niet hoe te vertellen dat hun hulp niet echt meer nodig is, bang om de sponsor voor het hoofd te stoten. We hebben afgesproken dat we hen hierbij zullen helpen. Ook voor ons een gunstige ontwikkeling, want we doen dit om te helpen waar nodig. En als ze ons over tien jaar niet meer nodig hebben dan hebben wij ons doel bereikt toch?
Merry Christmas and a Happy New Year!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
