Dagboek
Dinsdag 4 januari 2010
Vandaag een schitterende dag zonder wolken aan de lucht. Eerst naar de School for the Deaf voor een afspraak met mevrouw Capulong, de directrice van deze school.
We hebben het over een heropening het opvanghuis gehad, Het probleem is het budget voor eten van de kinderen dat er niet is. We hebben het dan over een bedrag van zo’n 110 peso per dag per kind, dat is 2 euro per dag,10 euro per week en 40 euro per maand per kind. Dat loopt dus al flink op, zeker als je daar 20 of zelfs 40 kinderen wil huisvesten. We zullen eens met het bestuur in Nederland overleggen hoe we hier handen en voeten aan kunnen geven, want het is doodzonde dat dit mooie project nu leeg staat en dat er kinderen niet naar school kunnen omdat de afstand van huis naar school te groot is om elke dag op en neer te reizen.
Een tweede project is de renovatie van de toiletten. Het Verbeek schoonmaakteam kan hier geen goed meer aan doen zo erg is het allemaal vervallen, en bij de sporthal moet nodig een nieuw toiletblok worden bijgebouwd. Oorspronkelijk zat dit in de plannen voor het podium, maar dit is bij de bouw van de sporthal geschrapt omdat de NCDO dit project niet zag zitten.
Verder had de school nog wat wensen betreffende stoelen en een kinderbadje voor de kleuterschool.
Met een rondleiding over het terrein kwamen er zo wat ideeen naar boven voor nadere uitwerking en werden we besprongen door onze en uw kinderen.
Foto AnnaJobel die Annie besprong.
Foto: En al snel was de rest ook niet meer te houden.
Allemaal wilden ze gauw even op de foto met deze vrienden uit Nederland.
Zoals ik in het begin al zij, een prachtige zonnige dag met veel zon en liefde in ons hart voor al deze kinderen. Weer een geweldig, ja overweldigende, ontvangst. Dit zijn de momenten die je nooit meer vergeet, zoveel warmte en liefde die deze kinderen uitstralen in hun dankbaarheid dat ze dankzij U naar school kunnen.
Het was dan ook moeilijk om weer afscheid te nemen en even ruimte te maken voor een toeristisch uitstapje naar Intramuros, de Spaanse vesting stad en het Fort Santiago, per Kalessa (paard en wagen), het Spaanse vervoermiddel uit die tijd.
Foto: we hadden wel met het paard te doen, om zo’n zware vracht Nederlanders te trekken. Volgende keer breng ik een appeltje mee.
Foto: de toegangspoort van Fort Santiago
Foto: een overblijfsel uit het verleden. Gelukkig voor Annie zat er geen lading meer in.
Foto: maar in de spuit van deze wacht zeker wel
We hebben de dag afgesloten met een gezellig dineetje bij de zinggende de koks en serveersters.
Morgen gaan we naar de San Lorenzo Ruis School.
Groeten uit Manilla.
