Dagboek
Donderdag 8 juli 2010
Vandaag een gesprek gehad met iemand die zich hier bezig houd met zeefdruk en vorig jaar in LEBD ook les heeft gegeven aan een groepje dove kinderen van ons om T-shirts te bedrukken.
Ik heb hem voorgesteld om meer te gaan doen in deze richting om onze dove schoolverlaters aan werk te helpen. Hij en zijn vrouw zijn allebei doof geboren, maar door betere leefomstandigheden zijn hun beide kinderen volkomen gezond en niet doof. Ik heb tampondruk bij hem geintroduceerd. Dat gebruiken ze onderanderen om pennen en aanstekers te bedrukken, maar ook voor meer professioneel werk zoals merknamen op elektronische apparatuur e.d. In Valkenswaard zitten Jalo Print en Artisan bv, twee bevriende bedrijven die ook werken met deze techniek en met zeefdruk. Hij was onder de indruk van een bezoekje aan de website van deze twee bedrijven.
Tampo Techniek Nederland b.v. in Valkenswaard produceert hiervoor de machines en de eigenaar, ook een goede vriend, heeft ons al eens eerder een aanbod gedaan om ons te helpen. Ze maken daar heel complexe elektronische machines voor meer kleurendruk, maar hebben ook een heel eenvoudige hand machine die zonder stroom werkt en dat is hier natuurlijk de oplossing, want bij een groot deel van onze kinderen thuis mag je al blij zijn als ze zich 1 lamp en 1 stopcontact kunnen veroorloven.
Morgen ga ik een bezoek brengen aan het "bedrijfje" van deze Filippino om te kijken welke mogelijkheden daar zijn, dit in de lijn om deze technieken ook te introduceren op de dovenschool. Makkelijker om reeds opgeleide mensen aan werk te helpen in deze branche. Er wordt hier heel veel geprint.
Vandaag kwam ook Jessamie, het kindje van onze wethouder in Valkenswaard, op bezoek. en daar moest ik natuurlijk effe snel mee op de foto.
Ze kwam hier haar maandelijkse bijdrage ophalen omdat ze dat op school niet had gekregen. Behalve rechten hebben de kinderen ook plichten. Zo moeten ze elk jaar een copie afgeven van hun school rapport. En dat had ze al twee maanden niet gedaan. Met 220 kinderen en het dubbele aantal ouders moeten we soms ook streng zijn anders kunnen onze vrijwilligers overal zelf achteraan. Ook willen we graag dat de sponsor in Nederland op de hoogte blijft van de vorderingen en of ze wel echt naar school gaan. Zo’n schoolrapport is daarvoor het belangrijkste bewijs toch? Behalve de cijfers staat daar ook iets over hun gedrag op school en het eventuele aantal dagen absent. Wat dat betreft doet zij het wel goed op school maar dat willen we toch graag zwart op wit.
Een week niet op school betekend ook een week geen bijdrage. Het geld gaat dat naar een aparte spaarrekening op naam van het kind waaruit later weer geput kan worden voor schoolbenodigdheden of dat bij ziekte ook voor dokter, medicijnen of ziekenhuis kan worden ingezet.
Ook vinden we het belangrijk dat de kinderen contact hebben met hun vrienden in Nederland. Al is het alleen maar met Pasen en Kerst door een kaartje te sturen. De meesten kinderen doen dat graag, maar ouders vinden vaak een postzegel een te grote uitgave (met 6 of 8 hongerige kindertjes) en dan soms de kaart gewoon weggooien. Vandaar dat ze er tegenwoordig in LEBD de postzegel er opplakken en een vrijwilliger ze naar het postkantoor brengen. Door ervaring zijn ook wij wijs geworden.
Ook nog even op stap geweest voor boodschappen. Geloof het of niet, maar met 7 personen in en op 1 tricycle. 5 in het bakje en ik achterop bij de bestuurder. En scheuren he! Effe afremmen voor de drempels, maar dan weer vol gas. Net of je op de kermis bent. Na boodschappen doen heb ik heerlijk zitten eten in de foodcourt. Voor slechts 49 Peso (1 euro is nu 55 peso) had ik een kop soep een flinke bal rijst met een heerlijk malse satee recht van de babeque en een beker Cola in een Asiatisch restaurantje met de naam Inasal. Goed om te onhouden als u hier komt. Waar het druk is met etende Filippino’s is het ook vaak het lekkerst anders moet u naar Mac Do waar alles hetzelfde smaakt als in Nederland. Wel oppassen met ijsklontjes in uw drankje, die zijn niet altijd betrouwbaar. Daarom vraag ik al 21 jaar zonder ijs en ben nog nooit ziek geweest. Een kennis van ons heeft een week lang in het ziekenhuis gelegen van zijn 3 weken vakantie door ijsklontjes in zijn drankje. Gewoon nooit doen. De drankjes zijn allemaal al gekoeld. En drink vooral veel mineral water tegen uitdroging want het kan hier lekker warm zijn.
Groetjes uit Manilla
