Dagboek
Zondag 4 juli 2010
Vandaag weer zo’n leuke en gezellige dag.
Eerst helemaal naar de andere kant van deze grote Metropool. Zondagmorgen wat minder druk op de weg, maar toch maar vroeg op pad want je weet maar nooit. Samen met tita Nit wilden we om 9 uur in de Paco kerk zijn van pastor Luke. Daar houden ze elke zondag een mis special voor de doven waar alles ook vertaald wordt in gebarentaal. Ze hebben zelfs een dovenkoor dat ook zingt in gebaar. Indrukwekkend om te zien. Als u ooit in de Nicolaaskerk in Valkenswaard bent geweest als er Filippijnse kinderen van ons waren dat weet u wat ik bedoel. Uiteraard heeft u allemaal de groeten van pastor Luke.
Vervolgens zijn we naar zijn Handiccaped Center Lourdes gereden (HCL) waar meervoudig gehandicapte kinderen verzorgd worden. We hebben ze voor de lunch uitgenodigd en voor een middagje shoppen in winkelcentrum SM Manila. Ook al weer zo’n joekel waar je drie dagen kan shoppen zonder alles gezien te hebben. De meest mobile kinderen en een paar rolstoelen in onze nieuwe bus, van Dirkje, Aquadeck en Ford Luijbregts, op weg naar een opwindende middag. Voor henzelf en voor de thuisblijvers allemaal een grote stapel nieuwe T-shirts. Alles passen en nog eens kijken en weer opnieuw passen. Zelfs de verkoopsters hadden er plezier in. Dat moet u toch eens meemaken hoe behulpzaam en vrolijk de verkoopsters hier zijn. Een totaal andere ervaring als bij ons in Nederland.
Hier staan onze kinderen dan met volle tassen, voorop Junelyn en Paul. Daarachter Ate Veron, Riza, Mina en Daisy. Op de achterste rij onze vrijwilligers Remy, Mina en Arman. Arman is tevens onze chauffer.
Eerst hebben we de kinderen met hun nieuwe bezittingen terug gebracht naar HCL. Een feest om T-shirts uit te delen aan de achterblijvers die zich meteen, met of zonder hulp, begonnen om te kleden met vreugdevolle kreten. Aan al hun Nederlandse sponsoren Hartelijke dank voor uw zomergift. Vervolgens zijn we nog op huisbezoek geweest bij een paar kinderen. Ook voor hen gelijk nog even een etentje en winkeluurtje eraan geplakt.
Hier Ruth Reyes met haar oma en onze vrijwilligers, Ruth na genietend van een ijsje met chocolade. Ruth is doof maar heeft ook een geestelijke achterstand. Ze gaat, dankzij oma, graag naar school. Ook hen eerst weer thuisgebracht zijn we naar Michelle gereden in de hoop dat ze thuis was. Gelukkig zag haar moeder, een van onze vrijwilligsters, Michelle een paar straten eerder net in een tricycle stappen, dus die konden we meteen in de kraag vatten.
Hier staan ze samen glunderend voor hun huisje met een paar kinderen van de buren. Want waar je ook komt je bent van harte welkom en ze zijn heel trots als je bij hen thuis komt. Ook voor haar een zomergift uit Holland wat gebruikt werd in de supermarket.
Wel met zo’n blij gezicht sluit ik graag af.
Ik voel me heel vereerd dat ik dergelijke dingen mag doen namens U. Deze kinderen hadden vandaag dankzij U een onvergetelijke dag en geloof het of niet, maar ik ook.
Groetjes uit Manilla.
