Geschiedenis

In november 1989 hebben Adelina en Arie Philipsen geheel zelfstandig contact gelegd met de minder draagkrachtige ouders van een blind meisje (Vienalyn) en boden hen hulp om haar naar school te laten gaan. De achtergrond gedachte hierbij was rechtstreekse hulp verlenen bij het onderwijs van een gehandicapt kind zonder dat er ook maar één cent aan een strijkstok blijft hangen. De ouders van Vienalyn waren blij met het aanbod en heel erg coöperatief om haar elke dag naar school te brengen en weer op te halen ondanks dat de school twee uur reizen van hun huis ligt. Een zus en een vriendin in de Filippijnen werden ingeschakeld om uit te zoeken wat voor mogelijkheden er waren en wat de kosten zouden zijn. Bij nadere informatie bleek het blindenonderwijs op de Filippijnen gratis en besloten werd om een bijdrage te verlenen in transportkosten en alle bijkomende kosten voor materieel en schooluniform. Vienalyn ging januari 1990 naar school.

Na enige tijd vernamen zij dat Viennalyn het er geweldig naar haar zin had en dat zij veel vriendinnetjes had gemaakt op school, maar... dat één van haar vriendinnetjes niet meer naar school kon omdat haar vader was overleden. Moeder was met vijf kinderen, waarvan drie blind, achtergebleven en kon de transportkosten niet meer betalen.

De moeder van Arie bood onmiddellijk aan om dit meisje (Andrea) te gaan helpen en maakte iedere maand het benodigde geld over. Adelina en Arie zorgden voor het contact tussen haar en "haar kindje".
Enige tijd later volgde het verzoek om een blind jongetje te helpen, wat de zus van Arie voor haar rekening nam.
Wel, u snapt het al, binnen drie jaar was er een club van familie, vrienden en buren uitgegroeid voor zeventien blinde Filippijnse kindertjes.

Bij een bezoek aan de blindenschool in Manilla constateerde Arie een groot tekort aan braillemachines en beloofde de school twee machines te doneren. Bij navraag in Nederland bleek net op dat moment de Blindenbibliotheek in Den Haag een groot aantal tweedehands braillemachines in de aanbieding te hebben. Twee machines werden aangeschaft en meteen naar Manilla verstuurd.

Om nog meer machines aan te kunnen schaffen werd een actie onder de vriendenclub opgezet en binnen veertien dagen waren reeds zeventien machines onderweg naar Manilla.

De grote Nederlandse Goede Doelen werden benaderd om te helpen met de overige machines, maar die hadden geen interesse. Adelina en Arie besloten daarop het maar zelf te gaan doen. Vrienden, verenigingen en scholen werden benaderd met de actie "Met een brailler is een kind minder Blind" en vanaf dat moment vonden meer dan honderdvijftig braillemachines hun weg naar de Filippijnen.

De kinderen van de Rijsvenne Mavo in Dommelen wisten met een sponsorloop twaalf braillemachines bijeen te brengen, alsmede een naaimachine, gasoven en vier geluidssystemen voor computers.

Er werden meer en meer contacten gelegd en het leger van blinde vriendjes en vriendinnetjes groeide gestaag samen met de sponsoren en vrijwilligers. Ook kwamen Adelina en Arie in contact met dove en meervoudig gehandicapte kinderen die graag naar school wilden. Door de contacten met diverse scholen werden zij ook vaker gevraagd om hulp bij het opzetten van kleine projecten, lakens voor het opvanghuis, muziekinstrumenten voor muziekles, geld voor winkeltraining en culturele activiteiten e.d.

Kortom het werd tijd om een echte stichting op te zetten. Bij het Centraal Bureau voor Fondsenwerving, CBF, en bij de belasting werd in 1999 de nodige informatie gevraagd en verkregen.

Met vijf vrienden/sponsoren, Jacqueline van den Nieuwenhoven, Theo van Beek, Arie Muller, Cor van Diepen en Arie Philipsen, werd een bestuur gevormd en in Valkenswaard werd een notaris gevonden die gratis de akte op wilde maken, want het moest allemaal zoveel mogelijk zonder kosten. Honderd procent naar het doel was en is nog steeds het streven. Een bank bood gratis een rekening met een mooi nummer en 4166 was geboren. Een provider bood aan de kosten voor een website voor haar rekening te nemen. Een transportbedrijf verscheept gratis goederen naar de Filippijnen. Een drukker drukt gratis de nodige posters en ook de boekhouder en accountant dragen hun gratis steentje bij.

De naam Philippijnen Fonds (Philippine Foundation) kon verward worden met het reeds bestaande Philippine Aid en op 4 januari 2000 zag de stichting Phil Fonds het levenslicht. Kort daarop volgde de goedkeuring van het CBF.